Home მხიარული გვერდები უნიები აქა ამბავი ავთანდილისა

Facebook Like

საიტზე მუშაობს Orphus

თუ შენიშნეთ შეცდომა, მონიშნეთ იგი და დააჭირეთ

Ctrl+ENTER

სისტემა Orphus

Mini-Chat

Counter.CO.KZ - a free web-counter on any taste!

შემთხვევითი ანეკდოტი

 

სოფლის ექიმის სამუშაო ყოველდღიურობა:

 

– ექიმო, თავი მტკივა და უკანალიც!

– ეს აბი ორად გატეხე და ორივე ერთად დალიე. შემდეგი!

 

– ექიმო, ყველაფრის მეშინია და... საშიში ხომ არაფერია?!

– ბუუუ!!! შემდეგი!

 

– ექიმო, როგორ ჯობია ვიწვე – თავი ჩრდილოეთით თუ სამხრეთით?

– მთავარია ფეხებით წინ არ იწვე. შემდეგი!

 

– ექიმო, ჩემმა ცოლმა ხმა დაკარგა, რა ვქნა?

– ღამის სამ საათზე მიდი სახლში მთვრალი. შემდეგი!

 

– ექიმო, უმიზეზოდ ვნერვიულობ ხოლმე!

– ექთანო, კუჭის ასაშლელი! აჰა და აღარ ინერვიულებ უმიზეზოდ. შემდეგი!

 

– ექიმო, ვახველებ!

– ექთანო, კუჭის ასაშლელი! მორჩა, აღარ დაახველებ. შემდეგი!

 

– ექიმო, ფეხი არ მირჩება, ყავარჯნები ვეღარ გადავაგდე!

– ექთანო, კუჭის ასაშლელი! აბა, დაყარე ყავარჯნები და გაიქეცი! შემდეგი!

 

 

– ექიმო, კუჭი მაქვს აშლილი, სულ ტუალეტში დავრბივარ!

– ექთანო, კუჭის ასაშლელი! აღარ ირბენ, სულ მანდ იჯდები. შემდეგი!

 

– ექიმო, ბოლო დროს რაღაც მგელივით მადა მაქვს...

– ვეტერინართან! შემდეგი!

 

– ექიმო, თავის მოკვლა მინდა... რა ვქნა?

– ბევრი მეთოდია, მაგრამ ეს ჩემი კომპეტენცია არ არის. შემდეგი!

 

– ექიმო, ორი ზოლი მაქვს და ორსულად ვარ?

– რა ვიცი, მე მგონი ზებრა არა ხარ. შემდეგი!

 

– ექიმო, კბილები გამიყვითლდა!

– აჰააა... ყავისფერი ჰალსტუხი მოგიხდება. შემდეგი!

 

– ექიმო, ფეხების პრობლემა მაქვს!

– მადლობა თქვი, რომ უფეხობის პრობლემა არა გაქვს! შემდეგი!

 

– ექიმო, სარკეში რომ ვიხედები, გული მერევა, რა მჭირს?

– კარგი მხედველობა გაქვს. შემდეგი!

 

– ექიმო, ამბობენ ვენერიული დაავადებებისგან ჩაი იცავსო და მანამდე უნდა დავლიო თუ იმის შემდეგ?

– იმის ნაცვლად. შემდეგი!

 

– ექიმო, რატომღაც ყველა მაიგნორებს!

– შემდეგი!

  

– ექიმო, მიშველეთ – უჩინარი გავხდი!

– ა!... ვინ ლაპარაკობს?!

 

 


 

აქა ამბავი ავთანდილისა PDF Print E-mail
Written by Administrator   
Wednesday, 19 June 2013 20:43

აქ ამბავი ავთანდილისაგან სკოლაში გმირულად წასვლისა

 

ეს იმ დროს მოხდა, როცა ავთო ჯერ კიდევ სკოლაში დადიოდა, ავტობუსი ჯერ კიდევ 25 თეთრი ღირდა, 25 თეთრად ჯერ კიდევ შეიძლებოდა ღვეზელის ყიდვა, მოსწავლეები კი, ჯერ კიდევ კი არა როგორც ყოველთვის სიამოვნებით იტყაპუნებდნენ ავტობუსის ფულს ღვეზელისათვის, მძღოლები კი გაშმაგებულნი ნადირობდნენ ასეთ მოსწავლეებზე, რაც ზოგჯერ წატყაპუნებითაც კი მთავრდებოდა იმ ლოყებზე, რომლებიც მალე იმ ღვეზელით გამოიტენებოდა.

დაახლოებით ასეთი რამ შეემთხვა 42-ე სკოლაში 39-ით მიმავალ ავთოს, სავარაუდოდ წატყაპუნების გარეშე, თუმცა მაინც გარკვეული დაძაბულობის თანხლებით, რამდენადაც, შეტყაპუნება იქეთ იყოს და მგონი არც ჰქონდა 25 თეთრი. შემდგომში კი ამ ინციდენტმა ავთოს ჯერ ცნობიერებაში და შემდეგ შემოქმედებაში (ან შეიძლება პირიქითაც) ასეთი ასახვა ჰპოვა:

 

 

დილასა ადრე ავდეგი მოყმე მხნე, ლაღად მავალი,

კაბა ჩავიცვი ჭრელ-ჭრელი, ჩექმა - შორ გზაზე სავალი,

ორმოცი ლარი ჩავიდევ, თეთრიც ზედ მივრთე მრავალი,

სახლიდან გავე, ჩემი სცნეს ასავალ-ვერ-დასავალი.

 

ავტობუსის გაჩერებას მივაწივე, იქვე დავდეგ,

ოცი წუთი ავტობუსი არ მოვიდა, ტყვილადა ვდეგ,

როს მოვიდა, ბევრი ხალხი მიესია, რიგში ჩავდეგ,

მე ადგილსა არ მითმიან, თუ-ცა კარსა ახლოსა ვდეგ.

 

როს მოვიდა ჟამი ჩემი ავტობუსით გარდახდომა,

წინა კარსა გადმოვედი მწადდეს თუცა ჩამოხდომა,

მაგრა მძღოლმა შემომკადრა - ოც-და-ხუთი თეთრი მთხოვა,

გა-ცა-ვწყერი, მუშტი დავკარ: ლომმან თხისთვის ვით იდროვა!

 

შემომეხვივნეს ურიცხვი კაცი და ქალი მთხოველი,

ნუღა მოკლავო - მვედრიდნენ, აწვიმეს ცრემლი მთოველი,

მართ დავუმადლე, არ მოვკალ მე მეთავხედა რომელი,

საბოძვარს გავსცემ გულ-უხვად, მუნ დავამდიდრე ყოველი...

 

 

შენიშვნა: წინამდებარე შედევრი იწერება ჩემი მეხსიერების საფუძველზე, რამდენადაც თვით ავტორის მეხსიერებამ ამდენიც არ შემოინახა (აქ კი დაახლოებით მესამედია თავდაპირველი კონტენტის).

 

 

 

 

 

 

 

Last Updated on Tuesday, 02 July 2013 03:44